Het P53-genHet medische verband tussen roken en longkanker?In oktober 1996 verscheen in Science een artikel met de titel "Preferential Formation of Benzo[a]pyrene Adducts at Lung Cancer Mutational Hotspots in P53", geschreven door Dennisenko, Pao en Tang. Naar aanleiding van dit artikel beweerden en beweren de media, veel medici en anti-rokers dat eindelijk het medisch-biochemische causale verband tussen roken en longkanker eindelijk was aangetoond:
"Het wetenschappelijke bewijs dat roken kanker veroorzaakt! Lang op moeten wachten, maar hier kan je het lezen." Indien men het onderzoek nader bekijkt blijkt deze conclusie op z'n zachtst gezegd voorbarig. De auteurs van het artikel beginnen met de verklaring dat in 60% van de longkankergevallen er sprake is van mutatie-beschadiging aan het p53-gen, het zogenaamde "beschermengel-gen", dat door sommigen wordt onderzocht om de ontwikkeling van kanker te voorkomen. Daaruit volgt natuurlijk dat in 40% van de gevallen er geen beschadiging aan het p53-gen is, wat betekent dat mensen longkanker kunnen krijgen waarvan het p53-gen nog in perfecte staat is. De auteurs onderzochten geen echte menselijke longkankercellen. In plaats daarvan bestudeerde zij menselijke celculturen die ze bloot stelden aan een metaboliet van benzo(a)pyrene (BAP): benzo(a)pyrene diol epoxide (BAPDE). Vervolgens onderzochten ze de cellen op mutatie-schade en beweren ze mutaties gevonden te hebben op bepaalde locaties op de genen die lijken op de mutaties die in 60% van de longkankergevallen gevonden worden. Een metaboliet is een stof die geproduceerd wordt door het stofwisselingsproces van het menselijk lichaam. Metabolisme vindt plaats in de darmen en de lever en de produkten ervan bereiken via de bloedbaan de longen tijdens het proces van re-oxydatie. BAP is een veelvoorkomende stof die geproduceerd wordt door de verbranding van planten en fossiele brandstoffen en door gebraden voedsel. Eerdere studies hebben aangegeven dat meer dan 90% van BAP dat geconsumeerd word door mensen, zelfs rokers, via de voeding wordt geconsumeerd. De auteurs van de studie erkennen blijkbaar dat BAP op zichzelf niet vreselijk kankerverwekkend is, daarvoor moet het omgezet worden naar BAPDE. Er is echter geen enkel bewijs dat de longen BAP naar BAPDE kunnen omzetten, en zelfs als ze dat konden zou de hoeveelheid BAP die de longen bereikt via sigarettenrook in het niet vallen bij de hoeveelheid die via de voedselopname al als BAPDE de longen bereikt. De studie ziet er op het eerste gezicht dus al vooringenomen uit, dit is echter nog niet alles! Zonder mensen als onderzoeksonderwerp vergeleken de auteurs van de studie hun gemuteerde cellen met DNA-exemplaren uit een genen-database die door anderen was samengesteld. Indien het doel van de studie was aan te tonen dat roken longkanker veroorzaakt (en dat was het!) zou het wetenschappelijk noodzakelijk lijken de genen van rokers die longkanker hebben te vergelijken met niet-rokers die de ziekte hebben. Dit zou aantonen dat longkanker bij rokers een andere oorzaak had dan bij niet-rokers. De auteurs hebben echter welbewust alle DNA-exemplaren die verkregen waren van niet-rokers en "radon-geassocieerde kankers" uitgesloten, zonder uit te leggen hoe ze wisten of een bepaald exemplaar kwam van niet-rokers of verband hield met radon. Blijkbaar geloofden ze de database-bezitters op hun woord terwijl hun eigen onderzoek aangeeft dat de oorzaken van longkanker nog niet bekend zijn! Het punt is echter dat, terwijl alle experimenten altijd een controlegroep behoren te hebben, de onderzoekers bewust de controlegroep hebben uitgesloten van het onderzoek! De onderzoekers claimen vervolgens dat "this study provides a direct link between a defined cigarette smoke carcinogen and human cancer mutations.". Nogal verbazend omdat de studie handeld over BAPDE terwijl er slechts BAP te vinden is in sigarettenrook. In het beste geval zou de studie dus een indirecte link kunnen claimen, maar dat wordt weer teniet gedaan door het veel voorkomen van BAP in onze voeding. Men had net zo goed kunnen beweren dat longkanker veroorzaakt wordt door gebraden voedsel. Het onderzoek bewijst echter zelfs dat verband niet, aangezien de onderzoekers (a) 40% van de longkankers zònder beschadigd p53-gen niet verklaren èn (b) zij de resultaten vergeleken met bewust geselecteerde DNA-monsters waarbij ze exemplaren die ze "radon-geassocieerd" of behorend tot niet-rokers op onduidelijke criteria uitsloten. Vrij vertaald: weggooien wat de conclusies zou kunnen ondergraven. Kortom: het medisch-biochemisch verband tussen roken en longkanker is nog steeds niet aangetoond. Met dank aan Lauren A. Colby |
|
|
[ Terug naar hoofdmenu ] | |